Op welke leeftijd zijn we toegestaan om te babysitten?

Na de lange controverse over het alleen naar huis gaan van jonge kinderen, blijft het thema van de onafhankelijkheid van minderjarigen in de schijnwerpers staan. En het is gerelateerd aan de noodzaak om een babysitter te hebben ter ondersteuning van het gezin. Voor welke leeftijdsgroep is de aanwezigheid van een babysitter het meest noodzakelijk? Tot wanneer wenden ouders zich tot een oppas? De discussie over de autonomie van minderjarigen zal automatisch terugkomen op de vacatures voor babysitters. Uit een enquête onder de geregistreerde accounts op www.sitly.it, een gespecialiseerd platform dat ouders en babysitters met elkaar verbindt (de grootste in Italië qua aantal abonnees), heeft 25,54% van de geregistreerde ouders behoefte aan ondersteuning voor kinderen van 1 jaar (moeders gaan weer aan het werk, maar veel kinderen worden nog steeds niet naar het nest gestuurd?); tussen de 2 en 4 jaar daalt het percentage, maar blijft het boven de 10%. Tijdens de basisschool daalt het percentage parallel aan het ‘groter worden’ van de kinderen, maar er is wel een relevante bevestiging. De afname van de vraag naar babysitters wordt echt merkbaar na 12 jaar (het cijfer daalt tot 1,83%) en komt bijna op 0 bij 14 jaar, wanneer de Italiaanse wet ouders toestaat hun kinderen alleen thuis of op straat achter te laten.

De gebeurtenissen aan het begin van het jaar met betrekking tot de controverse rond het alleen terugkomen van middelbare scholieren van school herinnerden ons eraan dat je in Italië kinderen niet alleen kunt laten tot ze 14 jaar zijn en, bijgevolg, ze niet zonder toezicht van school kunt laten terugkomen. In een land dat traditioneel bekend staat om zijn ‘helicopterouders’ (de Engelse term ‘helicopter parents’, ouders die voortdurend om hun kinderen heen cirkelen in een eindeloze poging om ze veilig te houden en te beschermen), kwam er onverwacht een enigszins coherente stem van vrije ouders, een beweging die in Amerika is ontstaan ten gunste van de autonomie van het kind. Velen waren de ouders die pleitten voor de onafhankelijkheid van kinderen die alleen naar huis van school konden gaan. Het debat is nog steeds gaande. En om te denken dat Utah sinds 8 mei officieel de eerste staat is die de vrijheid van ouderschap wettelijk maakt: vanaf nu zal het toegestaan zijn om kinderen ouder dan 9 jaar alleen naar school of naar de speeltuin te sturen, en het zal legaal zijn om een kind enkele minuten alleen in de auto te laten (natuurlijk, in afwezigheid van gevaren, zoals drukke wegen of te hoge of te lage temperaturen). In Nederland zegt de wet dat je mensen die niet zelfredzaam zijn niet alleen thuis kunt laten. In de bepalingen wordt niet gesproken over het moment waarop een individu (of het nu een kind of een oudere is) concrete hulp nodig heeft. Nederlanders beginnen daarom rond de 8/10 jaar hun kinderen alleen thuis te laten, voor korte periodes tot 15 jaar, wanneer ze normaal gesproken zelfs ‘s nachts zonder toezicht mogen blijven. Ook in Spanje bestaat er geen wet met betrekking tot het alleen laten van kinderen thuis of het zonder begeleiding terug laten komen. Alles is afhankelijk van de persoonlijke criteria van de ouders om het karakter van het kind, de veiligheidstoestand van de stad waarin ze wonen en de gewoonten van de gezinsleden te evalueren. Aan de andere kant van de oceaan, in British Columbia, mag een kind niet alleen worden gelaten als het jonger is dan 8 jaar, terwijl in Ontario de jeugdverenigingen aanmoedigen om de onafhankelijkheid van een kind zorgvuldig te evalueren tot het 16 jaar is (dat is dan het moment waarop ze mogen vertrekken uit het gezin en elke ouderlijke controle kunnen weigeren). In Japan weerspiegelt het sterke gemeenschapsgevoel de autonomie van jongeren: zelfs kleuters doen hun eerste boodschappen alleen in hun eigen buurt. Natuurlijk is het onderwerp gevoelig, gezien het feit dat de klachten van verdwenen Italianen tussen 1974 en 30 juni 2016 opliepen tot 9.380, waarvan 1.945 minderjarigen (in Spanje zijn minderjarigen goed voor 40% van de desaparecidos, een nog hoger percentage). De risico’s van ongevallen en andere gevaren moeten aan dit fenomeen worden toegevoegd. Voor ouders die werken of geen actieve grootouders beschikbaar hebben, blijft de babysitter ook een onmisbare referentie voor de indeling van dascuola.

Zie ook : De sleutels om de prestaties en groei van uw bedrijf te stimuleren

Tag : vanaf welke leeftijd kan je babysitten?

Zie ook : Films streamen: Een blik op Lookmovie en zijn alternatieven

Op welke leeftijd zijn we toegestaan om te babysitten?